Liczebniki porządkowe

Do liczebników zapisywanych cyframi arabskimi nie dodaje się końcówek fleksyjnych (zapisywanych po łączniku). Błędne są zatem formy, np. 3-ego maja, 1-ego kwietnia. W sytuacji, gdy z kontekstu wypowiedzi jasno wynika, iż liczba występuje w formie liczebnika porządkowego, nie należy stawiać kropki, m.in. przy powoływaniu się na numery rozdziałów w książce, Więcej…

Jak zapisywać daty?

Data to jeden z najczęściej stosowanych elementów wypowiedzi językowej. Jest wykorzystywana zarówno w dokumentach oficjalnych: pismach urzędowych, prawnych, służbowych, drukach akcydensowych, np. w zaproszeniach, broszurach, ulotkach, jak i tekstach nieformalnych, prywatnych: listach, notatkach, mailach. Służy uporządkowaniu informacji i zachowaniu chronologii. Ważne jest zatem, aby zapis dat był jak najbardziej przejrzysty Więcej…

Jak zapisywać inicjały?

Inicjały to początkowe litery imienia i nazwiska, zakończone kropką, najczęściej nierozdzielone odstępami. Rada Języka Polskiego zaleca, aby „z dwuznaków literowych rz, sz, cz i trójznaku dzi oznaczających jedną głoskę pozostawiać w inicjałach tylko pierwszą literę – zgodnie z ogólnymi zasadami pisowni skrótowców”*, np. S. (= Szymon), C. (= Czesław). Wyjątek Więcej…

Odmiana nazwisk: nazwiska żeńskie

Odmiana nazwisk to bardzo szerokie zagadnienie, które nierzadko sprawia wiele problemów. Pojawia się bowiem pytanie, czy dane nazwisko podlega deklinacji. Odpowiedź – według językoznawców – jest tylko jedna: nazwiska, niezależnie od tego czy polskie, czy obce, jeśli tylko istnieje możliwość przyporządkowania ich pod określony wzorzec, powinno się odmieniać. Sposób odmiany Więcej…

Skróty i skrótowce. Cz. 2: SKRÓTOWCE

Skrótowiec (inaczej akronim) to wyraz powstały poprzez odcięcie pewnych składników z wyrażenia złożonego z dwóch lub więcej słów, oznaczającego nazwę organizacji, instytucji, przedsiębiorstwa itp. Najczęściej składa się z wielkich liter, początkowych głosek, cząstek wyrazowych lub sylab, i może funkcjonować jako odrębne, samodzielne słowo.   Skrótowce tradycyjnie dzieli się na cztery grupy: Więcej…

Skróty i skrótowce. Cz. 1: SKRÓTY

Skróty występowały w najstarszych zabytkach piśmiennictwa. W inskrypcjach nagrobnych i na starożytnych tabliczkach kamiennych spotyka się na przykład jednoliterowe symbole wyrazów, wśród których skrót wyrażony literą „a” miał sto pięćdziesiąt dwa odpowiedniki wyrazowe, a „c” dwieście pięćdziesiąt dziewięć, łącznie zaś skróceń łacińskich opisano dotychczas kilka tysięcy. Sprowadzanie pewnych wyrazów i wyrażeń Więcej…

Co zapisywać kursywą? – zastosowanie pisma pochyłego

Kursywa (italik, italika) to pochyła odmiana pisma prostego, zwanego antykwą, stosowana do podkreślenia, uwypuklenia pewnych elementów w tekście. Odpowiednio zastosowana – zwiększa czytelność i przejrzystość książki, a dodatkowo wpływa na jej wizualną atrakcyjność, ponieważ jest to odmiana bardzo elegancka, nawiązująca swoim charakterem do pisma odręcznego. Kursywy nie należy jednak nadużywać, Więcej…

Pisownia partykuły nie z imiesłowami przymiotnikowymi

Imiesłów to forma czasownika, która bardzo często sprawia użytkownikom języka wiele trudności. Przykładem może być pisownia nie z imiesłowem przymiotnikowym, do dziś budząca wiele wątpliwości i kontrowersji. Obowiązująca do końca XX wieku reguła mówiła bowiem, że partykułę nie z imiesłowem przymiotnikowym piszemy łącznie, gdy występuje on w znaczeniu przymiotnikowym, natomiast Więcej…

Chyba że… spójniki zespolone

“Że”… każdy wie, że przed “że” przecinki się stawia… Z doświadczeń korektorskich wynika, że przez wielu jest to uważane za zasadę bezwyjątkową. Są jednak sytuacje, w których przecinek przed “że” jest niepotrzebny, a jego użycie niewłaściwe. Najczęściej z błędnym użyciem przecinka przed “że” mamy do czynienia w przypadku spójników zestawionych/zespolonych. Więcej…

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial